هه ، اینجا یه قلبی شکسته 

و تو نگران چهار قرون پولی هستی که اگر بیاد رو پولت 

پولت رند تر بشه 

هه ، اینجا عمری از دست رفته و تو نگران چند تیکه کاغذ پاره ای 

اینجا یک نفر سه سال از عشقش ، عمرش و قلبش رو نثار خوشبختیت کرده و تو گیر کاغذ پاره ای 

از دل قنات های خشکیده تا چاه های نفت خیلی راهه

بعضی وقتها ما آدما بیشتر از اون چیزی که باید به آدما بها میدیم

بیشتر ازون چیزی که هست ارزش میزاریم

و این خیلی بده

بعضی اوقات یه مسیری میری که تا وقتی تو خوبی اون مسیر خوبه

چقدر سخته

بعضی اوقات باید یه چیزهایی رو زودتر از وقتش تموم کنی

آدما خیلی نالایقن

میخندم نه برای اینکه زندگی به کام است

میخندم تا مردم باور کنند زندگی زیباست حتی اگر تا انتها غوطه ور باشم

میخندم تا دستی برایم باقی بزارم

گفته بودی هیچکس بهتر از تو برای من نمیشه ، گفته بودی خیلی باید بهتر از من بیادو تا فراموشت کنم پنج سال ازون حرف گذشته فکر کردم بعد تموم دردایی که از عشق تو کشیدم هیچوقت نمیشه که رو پای خودم بایستم اادامه مطلب

ما ادما بعضی وقتا خیلی رذل میشیم ، زمان ادما رو ثابت میکنه حتی ادمایی که همخون نام دارن ، دلم از ادما میگیره غولی که ادما از هم دیگه تو مغزشون میسازن در حق غول افکار و وجود خودشونه شخصیت خودشون و ادامه مطلب

تو اون ته دنیا من اینور دنیا

چه حس غریبی حس دوست داشتن

فراز باورم نمیشه دیگه هیچ حسی ندارم ، باور کن خیلی براش زحمت کشیدم

چقدر دلم برات میسوزه دیشب خوابت دیدم ، گفتی بهم که یه پسر داری

گفتی که دو شاخه رز فقط تو زندگی برات مهمه

یکی یدونه پسرت و یکی من

تو خواب بهت گفتم دیگه برام جایی نداری

بعد پنج سال اشک دیگه همه چی تموم شد

بالاخره باید قلب من باورش میکرد

و الان هیچ حسی ندارم

حتی دیگه با شنیدن صدات قلبم نمیزنه

چه حس غریبی حس دوست داشتن

من از گرگ انسان نما میترسم من از ادمهای بی احساس میترسم ، من از خیانت میترسم ، من از حماقت میترسم حس میکنم از خودم دور شدم حس میکنم سختی ها از من یه ادم دیگه ساخت چقدر سالم بودن سخته ، چقدر سالم زیستادامه مطلب

خیلی تنهام ، دلم گرفته

دنیای ما پر از ادمهایی است که قدر محبت ها رو نمیدونند

حس میکنم عوض شدم ، حس میکنم ادم دیگه ای ام

حس میکنم دو تا آدم تا الان نقش اجرا کردن

عوض شدیم یا دنیا عوض شده

بد شدیم یا دنیا بد شده

نمیدونم ولی دلم برای خود واقعیم تنگ میشه

برای احساساتم برای دنیای خودم برای رویاهام تنگ میشه

بعضی وقتا حس میکنم این خودم نیستم

زندگی ازت یه ادم آهنی میسازه

کاش دنیا مث دنیای خیالم بود

عجب دارم از مردمان عجب دارم از پدر عجب دارم از مادرعجب دارم از زمان ، عجب ها دارم ازین نامردمان مادرانی که فقط نام مادر را یدک میکشند پدرانی که فقط قلدری را از پدر بودن آموخته اند عجب دارم از این دو واژه ، که به هر سو میروم از قدیسیت این دو واژه میگویند و من قدیسی نمیبینم این دو واژه ی غریب ، این دو واژه ی زنده اما مرده یروز گفتم که من از مادرم تاکنون کتک نخوردم و سپاس میگفتم ولی در حقیقت من اینقددددددر از پدر خوردم که جایی برای بیشتر خوردن نداشتم میگویند بدی ها را فراموش کنیم من کدام خوبی را جایگزین کنم من بی انصاف نیستم ولی عجب دارم ازین دو موجود مادر برای من غریییییبترین کلمه ممکنه بوسه ی پدر برای من راحتر از بوسه ی مادره و شاید اشکال از من باشه مادرم به ما احترام به پدر آموخته اما کسی به من احترام به مادر نیاموخته من مادرم را دوست دارم و دلم برایش میسوزد ولی نمیدونم چه چیزی مرا اینقدر از آن دور میکند طعنه هایش ؟ کوچک کردنم در مقابل غریبه ها ؟ زبان تندش ؟ نمیدونم فقط میدانم که من هیچگاه راضی به این نبوده ام من همیشه ملکه ی ذهنم این بود که احترام بگذارم ولی دست خودم نیست زمانی که افسار از دستم میرود زمانی که دست بر نقطه ای میگذارند که جرقه ای را تبدیل به آتش میکنند من یک انسانم از گوشت از پوست از خون حس میکنم ، درد میکشم ، عرق میکنم غرور دارم ، هویت دارم ، اعتقاد دارم نه مادادامه مطلب

من برای چهار گروه تاسف میخورم

گروه اول گروهی هستند : که بجای ساختن دوست از دشمن ، از دوست خود دشمن میسازند

گروه دوم گروهی هستند : که تمام عمر خود را صرف بدست آوردن چیزهایی میکنند که به خودشان تعلق ندارد .

گروه سوم گروهی هستند : که در نادانی خود غوطه ورند و تا خرخره در اشتباه ولی خود نمیدانند و نمیبینند .

گروه چهارم گروهی هستند : که ابلهان نام دارند ، و دین و اصول زندگی را رها و فقط دولا میشوند .

امشب من بسیار زیبا بودم البته زیبایی هنر پروردگار است و من از خود چیزی ندارم ، امشب فهمیدم با تمام هدیه های خداوند و با تمامی محسنات ، من تنهام ، من همیشه تنهام ولی امشب به خودم اجازه دادم تنهایی حس کنم ، من دختری ام که یک اقا در مقابلم خجالت میکشد که یک قدم برداره ، امشب میون انبوه شلوغی من تنها ادامه مطلب

من چقدر بدبختم که از ناراحتی به وبلاگم پناه میبرممن خیلی ناراحتم ، الانی که اینو می نویسم ، تو بازارم و منتظر تاکسی که از دفتر گرافیک به خونم برم ، چقدر ما ادمها عجیبیم و چه ظالمانه روح همدیگرو می آزاریم ، امروز من همه زمان خوابمو اختصاص دادم به یک انسان ، به شخصی که بهش احترام قائلم و براش وقتم گذاادامه مطلب

در دنیای کوچک من هیچکسی بیدار نیست ، در دنیای بلوری من هیچ کسی بینا نیست ، در دنیای من در کوچه و خیابانش در انبوه مردمانش هیچ کسی نیست ، چشم ها همه بسته اند ، کسی کسی را نمیبیند و در اوج گرفتن آفتابش چشمها بسته میشوند و دیگر روشنایی معنی ندارد ، ظلمت حتی افتاب را ناکار کرده است ، دیگر کسی بیدار نیست ، هر چه هست دلمرده اند ، اینگونه بیتابانه به دنبال که میگردی ، کمی جور دیگری بنگر ، نه رو به افتاب بلکه پشت به ان شاید حقیقتها را ببینی ، شاید باور کردی اوج ظلمت را

توی دوره ی من ، توی دنیای ما امروزیا ، ما نسل سومی ها همه چی خفقانه ، ما توی دوره ی بی تکلیفی زندگی میکنیم ، توی دوره ای که از هیچی به همه چی رسیدیم ، مث وحشیا به همه چی چنگ میزنیم ، پدران و پدر بزرگان ما با اصالت و شرف زندگی کردن با تعهد و مسئولیت ولی مردای دوره ما به همه چی و همه کس چنگ میزنن و حتادامه مطلب